Pagkalap ng mga Ehekutibo para sa Manufacturing Execution Systems (MES)

Ang industriya ng pagmamanupaktura sa Pilipinas ay dumadaan sa isang malalim na pagbabago kung saan ang mga software at digital na sistema ay nagiging sentro ng mga operasyon. Mula 2026 hanggang 2030, ang mga Manufacturing Execution Systems (MES) ay hindi na lamang simpleng tool para sa pag-track ng produksyon, kundi mga pangunahing sistema na nag-oorkestra ng kalidad, kahusayan, at sustainability. Sa pag-usad ng sektor ng industriyal na pagmamanupaktura at robotics patungo sa Industry 4.0, ang kakayahang makahanap at mapanatili ang mga lider na nakakaunawa sa pagsasanib ng Operational Technology (OT) at Information Technology (IT) ay nagiging pangunahing batayan ng pagiging mapagkumpitensya ng mga kumpanya. Ang pagpapatupad ng Multi-Year Tatak Pinoy Strategy (TPS) ay nagbibigay ng malinaw na direksyon upang palakasin ang lokal na kakayahan sa pagmamanupaktura, na nagtutulak sa mas mataas na pangangailangan para sa mga ehekutibong may malalim na kaalaman sa digitalisasyon at awtomasyon ng mga proseso.

Ang kapaligiran ng regulasyon at mga pamantayan sa industriya ay nagpapabilis din sa pangangailangan para sa mga dalubhasang talento. Ang mga inisyatiba ng Department of Trade and Industry (DTI) sa ilalim ng MSMED Plan 2023-2028 ay nagbibigay-diin sa pag-angkop ng Artificial Intelligence (AI), Internet of Things (IoT), at awtomasyong industriyal. Bukod dito, ang mga pandaigdigang mandato sa Environmental, Social, and Governance (ESG) ay nag-uudyok sa mga kumpanya na isama ang sustainability at real-time data analytics sa kanilang mga MES platform. Upang matugunan ang mga teknikal na pangangailangang ito, itinaas ng Commission on Higher Education (CHED) ang mga pamantayan sa kurikulum para sa mga inhinyero sa pamamagitan ng CMO 16 s. 2025, na nagreresulta sa mas mahigpit na paghahanap para sa mga propesyonal na may kakayahang pamahalaan ang mga kumplikadong yugto ng produksyon.

Sa aspeto ng supply ng talento, ang merkado ay nahaharap sa matinding kumpetisyon. Ang paglipat ng mga highly-skilled na Pilipinong inhinyero sa mga bansang tulad ng Singapore, Middle East, at North America ay nagdudulot ng kakulangan sa mga senior-level na propesyonal sa lokal na merkado. Ang pagkaubos ng talento na ito ay nagpipilit sa mga kumpanya na suriing muli ang kanilang mga estratehiya sa kompensasyon at retention. Ang pag-unawa sa mga kalakaran sa pagkuha ng talento sa MES ay kritikal para sa mga HR leader upang makabuo ng mga kaakit-akit na alok na higit pa sa pangunahing suweldo, kabilang ang mga pagkakataon para sa upskilling sa mga advanced na teknolohiya at suporta mula sa mga programa ng TESDA.

Ang mga umuusbong na posisyon ay nangangailangan ng mga cross-functional na kasanayan. Ang mga kumpanya ay aktibong naghahanap ng mga inhinyero ng MES na may kaalaman sa Programmable Logic Controllers (PLC), SCADA systems, at lean manufacturing. Ang pangangailangang ito ay malapit na nauugnay sa paghahanap ng mga propesyonal sa Controls at PLC. Sa heograpiya, ang demand ay nakasentro sa mga pangunahing hub tulad ng CALABARZON, Central Luzon, at National Capital Region (NCR). Habang ang Pilipinas ay nagiging isang alternatibong lokasyon para sa supply chain reshoring at friendshoring ng mga multinasyunal na korporasyon, ang kakayahang bumuo ng isang matatag na pipeline ng mga lider sa MES sa pamamagitan ng pag-unawa kung paano gumagana ang pagkalap ng ehekutibo ay magiging mapagpasyang salik sa tagumpay ng sektor sa mga susunod na taon.