การสรรหาผู้บริหารระดับสูงด้านพลังงานนิวเคลียร์

ระบบนิเวศด้านพลังงานของประเทศไทยกำลังอยู่ในช่วงการปรับโครงสร้างเพื่อสร้างความมั่นคงระยะยาวและลดการปล่อยคาร์บอน เมื่อก้าวเข้าสู่ปี พ.ศ. 2569 พลังงานนิวเคลียร์ได้กลับมาเป็นวาระสำคัญในฐานะทางเลือกของแหล่งพลังงานฐาน (Baseload Power) แผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้าของประเทศ (PDP 2024) ได้เปิดพื้นที่ให้กับการศึกษาความเหมาะสมของเทคโนโลยีเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดเล็ก (SMR) แม้ปัจจุบันตลาดยังคงขับเคลื่อนโดยภาครัฐและรัฐวิสาหกิจเป็นหลัก แต่อุตสาหกรรมกำลังเข้าสู่ระยะการเตรียมความพร้อมโครงสร้างพื้นฐาน (NPIEP) ทิศทางดังกล่าวสร้างความต้องการบุคลากรระดับบริหารที่สามารถวางรากฐานด้านกฎระเบียบ การประเมินความปลอดภัย และการกำกับดูแลการปฏิบัติงานในระยะยาว

การเตรียมความพร้อมระดับชาตินี้กำลังเผชิญข้อจำกัดสำคัญด้านบุคลากร ตลาดแรงงานเฉพาะทางในไทยได้รับผลกระทบจากการเกษียณอายุของผู้เชี่ยวชาญรุ่นก่อน ควบคู่กับการโยกย้ายของบุคลากรทักษะสูงไปยังโครงการในต่างประเทศ นอกจากนี้ การที่ประเทศไทยยังไม่มีการเดินเครื่องโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชิงพาณิชย์ ทำให้ผู้บริหารที่มีประสบการณ์ตรงในการบริหารโครงการขนาดใหญ่มีจำนวนจำกัด ความต้องการผู้นำที่เชี่ยวชาญมาตรฐานความปลอดภัยของทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) และมีความเข้าใจในกฎระเบียบของสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติ (ปส.) จึงเพิ่มสูงขึ้น ข้อมูลระบุว่าฐานค่าตอบแทนสำหรับผู้อำนวยการโครงการในองค์กรขนาดใหญ่อาจอยู่ในช่วง 150,000 ถึง 250,000 บาทต่อเดือน ซึ่งมักสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานทั่วไปเพื่อจูงใจและรักษาบุคลากรสำคัญไว้

ในช่วงปี 2569-2573 ศูนย์กลางด้านบุคลากรและการวิจัยคาดว่าจะยังคงกระจุกตัวอยู่ในกรุงเทพมหานคร ปทุมธานี และเพชรบุรี หากนโยบาย SMR มีความชัดเจน ความต้องการผู้บริหารโครงการจะขยายตัวเพิ่มขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ สำหรับกลุ่มธุรกิจพลังงาน ทรัพยากรธรรมชาติ และโครงสร้างพื้นฐาน การเตรียมความพร้อมไม่ได้จำกัดอยู่เพียงเทคโนโลยี แต่รวมถึงการดึงดูดผู้นำที่สามารถบูรณาการความรู้ทางวิศวกรรมเข้ากับมาตรฐานความปลอดภัยสูงสุด การสรรหาผู้บริหารจากอุตสาหกรรมที่มีมาตรฐานความปลอดภัยเข้มงวด เช่น ธุรกิจน้ำมันและก๊าซ หรืออุตสาหกรรมไฟฟ้าและสาธารณูปโภค จะเป็นกลยุทธ์สำคัญในการสร้างทีมบริหารที่พร้อมรับมือกับความท้าทายเชิงพาณิชย์ในอนาคต