Pagkuha ng mga Lider sa Real Estate Asset Management

Ang sektor ng real estate asset management sa Pilipinas ay dumadaan sa isang malalim na pagbabagong istruktural mula 2026 hanggang 2030. Mula sa tradisyonal at pasibong pamamahala ng ari-arian, ang industriya ay lumipat patungo sa isang aktibong modelo kung saan ang kahusayan sa operasyon ang pangunahing makina para sa pagpapalago ng halaga ng mga asset. Ang pagbabagong ito ay hinihimok ng mabilis na paglawak ng merkado ng Real Estate Investment Trust (REIT) at ang pag-usbong ng mga bagong kategorya ng asset tulad ng mga data center at imprastraktura. Sa ganitong kapaligiran, ang papel ng asset manager ay umangat mula sa isang support function patungo sa pagiging pangunahing tagapagpaganap ng estratehiya ng pamumuhunan. Ang ebolusyong ito ay isang sentral na tema sa mas malawak na landscape ng pagkuha ng mga talento sa pamumuhunan sa real estate.

Ang kapaligiran ng regulasyon ay nagtulak din ng malalaking pagbabago sa mga kinakailangan sa talento. Ang pagpapatupad ng SEC Memorandum Circular No. 1, Series of 2026, ay nagpalawak sa kahulugan ng income-generating real estate upang isama ang mga toll road, paliparan, at mga pasilidad ng enerhiya. Bukod dito, ang mga bagong panuntunan na nag-aatas ng mas mahigpit na pagmamay-ari sa mga special purpose vehicles (SPVs) at ang mandatoryong 90% look-through dividend distribution ay nagpapataas sa pangangailangan para sa mga espesyalista sa REIT compliance at corporate governance. Ang mga kumpanya ay nangangailangan ng mga lider na hindi lamang nauunawaan ang pagpapalago ng portfolio kundi pati na rin ang masalimuot na mga balangkas ng regulasyon, na nagpapataas sa pangangailangan para sa paghahanap ng mga ehekutibo para sa pamumuhunan sa real estate at pagkuha ng pinuno para sa mga pamumuhunan sa real estate.

Ang istruktura ng merkado ay nananatiling nakasentro sa mga pangunahing developer na nagpapatakbo ng mga malalaking REIT, habang ang sektor ng property management ay mas fragmented. Ang patuloy na pagpasok ng mga dayuhang pamumuhunan, partikular sa mga PEZA-registered na economic zones sa Bonifacio Global City (BGC) at Makati CBD, ay nangangailangan ng mga propesyonal na may kakayahang mag-navigate sa parehong lokal na regulasyon at internasyonal na pamantayan. Ang pag-unawa sa mga dinamikong ito ay kritikal para sa mga organisasyong sumusuri sa kung paano kumuha ng mga talento sa pamamahala ng ari-arian at sa pagkuha ng mga investment analyst na susuri sa mga bagong oportunidad.

Isang pangunahing hamon sa merkado ay ang matinding kakulangan ng talento sa senior level. Tinatayang 85% hanggang 90% ng mga kwalipikadong senior director ay kasalukuyang may trabaho at hindi aktibong naghahanap, na nagreresulta sa time-to-fill na umaabot ng higit sa 180 araw para sa mga kritikal na posisyon. Ang sitwasyong ito ay pinalalala ng patuloy na talent drain patungo sa mga merkado sa Gulf, kung saan ang mga propesyonal ay inaalok ng malaking salary multiple kumpara sa lokal na sahod. Dahil dito, ang paghahanap ng mga ehekutibo sa Pilipinas ay nangangailangan ng masusing diskarte upang matukoy at maakit ang mga bihasang lider. Ang pag-unawa sa kung paano gumagana ang proseso ng paghahanap ng mga lider at ang mismong proseso ng pagpili ng mga ehekutibo ay mahalaga upang mapabilis ang pagkuha ng mga kritikal na talento.

Ang integrasyon ng mga prinsipyo ng Environmental, Social, at Governance (ESG) ay naging isang pangunahing batayan ng halaga ng asset. Sa mga pangako ng mga developer sa net-zero emissions at ang mga insentibo para sa green buildings, ang mga propesyonal na may LEED at WELL AP certifications ay nakakaranas ng unemployment rate na mas mababa sa 2% sa Metro Manila. Kasabay nito, ang paglago ng mga data center at PropTech platforms ay lumilikha ng demand para sa mga asset manager na may teknikal na kasanayan sa digital infrastructure. Ang pagsubaybay sa mga pagbabagong ito ay mahalaga upang makasabay sa mga trend sa pagkuha sa real estate asset management at sa mismong pagkuha ng mga asset manager.