Waarom Namen een bedrieglijk moeilijke executive markt is
Op papier lijkt Namen overzichtelijk. Een middelgrote Waalse stad. Een geconcentreerde werkgeversbasis. Een goed opgeleide bevolking afkomstig van twee universiteiten. De veronderstelling is dat het aanwerven van senior leiders hier eenvoudig zou moeten zijn. Dat is het niet.
De talentdynamiek van de stad wordt bepaald door drie krachten die bedrijven met conventionele rekruteringsmethoden consequent op het verkeerde been zetten.
Tweeëndertig procent van de hoogopgeleide professionals in Namen pendelt dagelijks naar Brussel. Dat cijfer, gebaseerd op pendeldata van de NMBS, onderschat het probleem voor executive search. Bij de meest ervaren en best betaalde professionals ligt het aandeel dat naar functies in Brussel neigt zelfs nog hoger. Het resultaat: de zichtbare pool van lokaal beschikbare senior leiders is dunner dan de economische output van de stad doet vermoeden. Vacatures trekken beperkte respons. Interne referralnetwerken komen steeds bij dezelfde namen uit. Executives bereiken die in de regio Namen wonen maar in Brussel werken, vereist een fundamenteel andere sourcingaanpak: directe headhunting (EN) binnen de verborgen 80% van passieve kandidaten (EN) die niet op een advertentie zullen reageren.
De publieke sector vertegenwoordigt nog steeds 34% van de werkgelegenheid in de stad. Binnen die populatie komt 25% tegen 2028 in aanmerking voor pensioen. Dit is geen geleidelijke overgang. Het is een geconcentreerde golf van vertrekken uit de Waalse regionale ministeries, de kantoren van het Federaal Planbureau en de hogere rangen van CHU UCLouvain Namur. Elk vertrek creëert een vacature. Veel van die vacatures vereisen leiders die regelgevingsomgevingen, publiek-private samenwerkingen en de specifieke governancecultuur van Wallonië begrijpen. Dit is precies het soort institutionele kennis dat niet via een database kan worden gevonden. Het moet worden geïdentificeerd via talent mapping (EN), ruim voordat de pensioenleeftijd wordt bereikt.
De verschuiving is reëel. Het aandeel van de publieke sector in de werkgelegenheid is gedaald van 42% in 2010 naar 34% vandaag. Dat gat is opgevuld door energiebedrijven, zorglogistiek, digitale diensten en waterstofgerelateerde productie. ORES is gegroeid tot 1.200 medewerkers in de stad. Het delivery center van Accenture is uitgebreid tot 800 fte. De activiteiten van CMI Energy in Namen groeiden met 12% in één jaar. Dit zijn geen incrementele stappen. Het zijn bedrijven die permanente leadership teams opbouwen in een stad waarvan het executive-recruitmentecosysteem ontworpen was voor overheidsbenoemingen, niet voor concurrentie in de private sector. Wanneer meerdere werkgevers in dezelfde postcode dezelfde tweetalige Chief Sustainability Officer of cybersecurity director nodig hebben, wint wie gekwalificeerde kandidaten als eerste bereikt. De rest wacht.
Daarom behandelen bedrijven in Namen executive search steeds vaker als een strategische capability in plaats van een ad-hocaankoop. En daarom presteert een Go-To Partner-aanpak (EN), gebaseerd op continue intelligence en relatieopbouw vóór het mandaat, beter dan het traditionele model van "briefing en daarna search" in een markt die zo krap is.