การสรรหาผู้บริหารระดับสูง ภาคการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง

ภูมิทัศน์ของอุตสาหกรรมก่อสร้างและอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย กำลังก้าวเข้าสู่ช่วงการปรับโครงสร้างเชิงยุทธศาสตร์ระหว่างปี 2569 ถึง 2573 โดยมุ่งเน้นการบริหารความเสี่ยงและเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน โครงสร้างตลาดในปัจจุบันขับเคลื่อนโดยการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ของภาครัฐ ทั้งระบบขนส่งมวลชนและเครือข่ายคมนาคม ในขณะที่ภาคเอกชนเผชิญข้อจำกัดจากนโยบายการปล่อยสินเชื่อที่เข้มงวดขึ้น ปัจจัยเหล่านี้ส่งผลให้ยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โดยเฉพาะที่อยู่อาศัยระดับกลาง เริ่มเปลี่ยนผ่านจากการเปิดตัวโครงการใหม่ไปสู่การเพิ่มมูลค่าสินทรัพย์เดิมที่มีอยู่ องค์กรในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และสภาพแวดล้อมสรรค์สร้าง (EN) จึงมีความต้องการผู้บริหารที่สามารถประเมินความคุ้มค่าของการลงทุน และบริหารกระแสเงินสดได้อย่างรัดกุมภายใต้ข้อจำกัดทางทรัพยากร

กรอบกฎหมายและระเบียบข้อบังคับที่เข้มงวดขึ้น ถือเป็นอีกตัวแปรที่กำหนดทิศทางการสรรหาผู้นำองค์กร การบังคับใช้แนวทางปฏิบัติว่าด้วยการจัดซื้อจัดจ้างฉบับใหม่ ประกอบกับการกำกับดูแลวิชาชีพของสภาวิศวกร ทำให้การประเมินผลงานผู้รับเหมามีความรัดกุมกว่าที่ผ่านมา ความล่าช้าหรือข้อบกพร่องด้านความปลอดภัยอาจส่งผลให้ธุรกิจสูญเสียโอกาสในการประมูลโครงการรัฐ องค์กรจึงต้องการผู้บริหารในสายงานการบริหารโครงการก่อสร้าง ที่มีความเข้าใจในกฎระเบียบและมีใบอนุญาตวิชาชีพที่ถูกต้อง นอกจากนี้ ความผันผวนของต้นทุนวัสดุยังทำให้บทบาทของผู้นำด้านการบริหารต้นทุน มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการรักษาเสถียรภาพทางการเงินขององค์กร

ด้านกำลังคน อุตสาหกรรมเผชิญภาวะขาดแคลนผู้บริหารระดับกลางถึงอาวุโส ส่วนหนึ่งเป็นผลจากการเกษียณอายุของวิศวกรผู้เชี่ยวชาญในหน่วยงานภาครัฐ องค์กรเอกชนจึงต้องแข่งขันเพื่อดึงดูดบุคลากรที่มีประสบการณ์ตรงในการบริหารโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ ขณะเดียวกัน ความสามารถในการบูรณาการเทคโนโลยี เช่น ระบบ Building Information Modeling (BIM) ได้กลายเป็นคุณสมบัติพื้นฐานสำหรับการบริหารโครงการที่ซับซ้อน นอกจากนี้ เป้าหมายด้านความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมยังผลักดันให้เกิดความต้องการผู้บริหารด้านความยั่งยืนในสภาพแวดล้อมสรรค์สร้าง ซึ่งต้องทำงานร่วมกับสายงานสถาปัตยกรรม การออกแบบ และการวางผัง เพื่อจัดการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม ตลอดจนยกระดับวิศวกรรมระบบประกอบอาคารและ MEP ให้สอดคล้องกับมาตรฐานการจัดการพลังงาน

เชิงภูมิศาสตร์ โครงสร้างการจ้างงานผู้บริหารยังคงกระจุกตัวอยู่ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่และเป็นพื้นที่เป้าหมายของโครงการขนส่งมวลชน ในขณะที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก ครอบคลุมพื้นที่ชลบุรีและระยอง มีความต้องการผู้นำสายปฏิบัติการอย่างต่อเนื่องเพื่อรองรับการเติบโตของนิคมอุตสาหกรรม เมื่อโครงสร้างพื้นฐานเหล่านี้ก่อสร้างแล้วเสร็จ ความท้าทายจะเปลี่ยนผ่านไปสู่การบริหารวงจรชีวิตของอาคาร ทำให้บทบาทของสายงานอสังหาริมทรัพย์และสิ่งอำนวยความสะดวก มีความสำคัญในการบริหารจัดการระยะยาว การวางแผนโครงสร้างผู้นำที่ครอบคลุมทักษะเชิงบูรณาการเหล่านี้ จึงเป็นปัจจัยสำคัญในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งขององค์กรในระยะยาว